'14 dagen zicht'

2017 / Mixed techniques / 21 x 29,7 cm

Art work 4.4.2small

Art work 4.4smallArt work #4.4

Steven Vandervelpen, geboren en getogen in Limburg, voelt zich duidelijk in zijn sas op eigen grondgebied. De voorbije vijf jaar stelde hij maar liefst 18 keer zijn werk tentoon in de eigen provincie. Niet onlogisch, aangezien de Limburgse streek met zijn rijke verleden een grote rol speelt bij zijn werk.

Doordat vader en grootvader hem van jongs af aan fantastische verhalen vertelden uit hunnen tijd, raakte Vandervelpen gepassioneerd door nostalgie en het verleden. Deze twee elementen zijn de bouwstenen van zijn werk.

“Mijn grootvader is vroeger kok geweest op een schip. Hij vertelde mij dat hij vroeger een grote ara in zijn binnenzak had gestopt om zo vanuit Brazilië mee naar België te smokkelen. Een keer was de vogel ontsnapt en het eerste dat hij kocht in Antwerpen, bij aankomst, was een doos om die vogel in te stoppen. Dat is zo’n verhaal waarbij ik mij dan beelden voorstel. Eigenlijk was mijn opa enerzijds een inspiratiebron en anderzijds een groot vraagteken. Hij was zelf ook schilder en als ik boven op zolder kwam om te kijken naar zijn oude schilderijen waarvan ik dacht dat hij ze zelf had gemaakt, vond ik hem een enorme inspiratiebron. Later bleken zijn schilderijen om reproducties te gaan van zeer bekende kunstenaars (lacht). Als kind was hij mijn grote held, maar naarmate je ouder wordt, begin je jezelf vragen te stellen en zelf uit te zoeken waar die verhalen vandaan komen en of ze wel waar zijn. Dan begin je te neuzen in de kasten en vind je foto’s. Zo ontdekte ik dat hij ook fotograaf is geweest bij het leger.” De foto’s die zijn grootvader maakte tijdens zijn legerperiode, heeft Steven teruggevonden en van daaruit is zijn collectie begonnen.

Steven richt zich vooral op installaties, met een belangrijke focus op het verleden. Hij wil echter niet een voorgekauwd verhaal brengen met zijn kunst, wel wil hij een bepaalde sfeer creëren, een wereld van vroegere tijden tonen. Daarbij hoort ook de kitscherige rijkdom die uitgaat van de spullen en prullen die hij verzamelt en tentoonstelt. “Het is kitsch dat moet getuigen van een hoge standaard, van rijkdom.” Die weelderige façade heeft voor Steven een aantrekkingskracht. “Het toont een andere wereld, zoals die fazant die daar staat (Steven wijst ons op een opgezette fazant die staat te pronken in zijn atelier), die is van mijn oma geweest. Dat was een zilverfazant die ze thuis hadden rondlopen. Dat was heel duur en dus hebben ze die nadien opgezet als een soort van trofee. Voor hen is dat nog steeds waardevol bezit.” Verder wil Steven ook logische connecties leggen in zijn werk door compositorisch te werk te gaan en kijken hoe hij verschillende dingen bij elkaar en naast elkaar kan zetten, pas dan komt er iets interessants uit.

Een gemeenschappelijke noemer in al zijn werk, naast nostalgie, is destructie. Het gaat Steven niet meer zozeer om proper schilderen of nette foto’s maken. Foto’s scheuren, collages maken. Ik heb geleerd dat het beeld op zichzelf niet heilig is, wel het uiteen trekken of bij elkaar plaatsen van beelden. Laten we wel even duidelijk zijn dat Steven de foto’s van zijn grootouders niet uit elkaar scheurt. “Die scan ik eerst voor ik ze deconstrueer. Die moet ik heilig bewaren (lacht)!”

All images © 2015-2016 GlobalDrawProject - All rights reserved. | Contact